Eda Davası
Eda davası, davacının davalıdan bir şeyi yapmasını, vermesini veya yapmaktan kaçınmasını talep ettiği dava türüdür.
Eda davası, davacının davalıdan bir şeyi yapmasını, vermesini veya yapmaktan kaçınmasını talep ettiği dava türüdür. Bu dava türünde mahkemeden yalnızca bir hukuki ilişkinin tespiti değil, davalıyı belirli bir edime mahkûm eden hüküm kurulması istenir. Alacağın tahsili, taşınmazın tahliyesi, malın teslimi veya bir davranıştan kaçınma talepleri eda davasının tipik örnekleridir.
Eda davası medeni usul hukukunun temel dava türlerinden biridir. Mahkeme davayı kabul ederse hüküm, çoğu zaman icra edilebilir nitelik taşır. Bu yönüyle eda davası, tespit davasından ayrılır; tespit davasında yalnızca bir hukuki ilişkinin varlığı veya yokluğu belirlenirken, eda davasında davalıya somut bir yükümlülük yüklenir. Eda davası açılabilmesi için davacının hukuki yararı ve ileri sürdüğü edimin dava edilebilir nitelikte olması gerekir.
Eda kelimesi Arapça أداء şeklinde yazılır. Arapça edāʾ, “yerine getirme, ödeme, ifa etme, borcu yerine koyma” anlamlarına gelir. Dava kelimesi Arapça دعوى şeklindeki daʿvā kelimesinden gelir ve “iddia, talep, yargı merciine yöneltilen istem” anlamını taşır. Eda davası terimi, kelime yapısı itibarıyla “bir edimin yerine getirilmesini isteme davası” anlamına gelir. Osmanlıca hukuk dilindeki eda ve ifa kavramları modern usul hukukunda teknik dava türü adlandırması içinde yaşamaya devam etmiştir.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
