Feragat
Feragat, bir kişinin sahip olduğu haktan veya ileri sürdüğü talepten kendi iradesiyle vazgeçmesidir.
Feragat, bir kişinin sahip olduğu haktan veya ileri sürdüğü talepten kendi iradesiyle vazgeçmesidir. Usul hukukunda davadan feragat, davacının dava sonucundan veya talep hakkından vazgeçmesi anlamına gelir ve ciddi sonuçlar doğurur. Feragat, basit bir geri alma beyanı değildir; çoğu durumda hakkın artık ileri sürülememesi sonucunu doğurabilecek kesin nitelikte bir irade açıklamasıdır.
Feragat özellikle dava, icra takibi, miras, alacak ve sözleşme ilişkilerinde önemlidir. Bir davadan feragat edilmesi hâlinde mahkeme çoğu zaman esasa ilişkin bir karar verir ve aynı talebin yeniden ileri sürülmesi engellenebilir. Feragat beyanının açık, kesin ve tereddütsüz olması gerekir. Vekilin feragat yetkisi ayrıca önem taşır; her temsil yetkisi feragat gibi hakkı sona erdiren işlemleri yapma yetkisini kendiliğinden içermez.
Feragat kelimesi Arapça فراغ kökünden gelen ferāġat / فراغت biçimiyle ilişkilidir. Kök anlamı boşalma, el çekme, ayrılma ve serbest kalma alanına dayanır. Osmanlı Türkçesinde فراغت biçiminde kullanılan feragat, bir hak veya iddiadan vazgeçme anlamıyla hukuk dilinde teknikleşmiştir. Ferağ ile aynı kök çevresinde bulunmakla birlikte feragat, modern hukuk dilinde daha çok iradi vazgeçme beyanını ifade eder.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
