Mahkûmiyet
Mahkûmiyet, ceza yargılamasında sanığın isnat edilen suçu işlediğinin mahkemece kabul edilmesi ve hakkında yaptırım sonucuna hükmedilmesidir.
Mahkûmiyet, ceza yargılamasında sanığın isnat edilen suçu işlediğinin mahkemece kabul edilmesi ve hakkında yaptırım sonucuna hükmedilmesidir. Mahkûmiyet kararı, beraat veya düşme kararından farklı olarak suç isnadının sübut bulduğunu ve sanık hakkında cezai sonuç doğduğunu gösterir.
Mahkûmiyet ceza, adli sicil, infaz, hak yoksunluğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ve tekerrür gibi alanlarda sonuç doğurabilir. Mahkûmiyetin kesinleşmesi ile kararın infaz kabiliyeti ve sicil etkileri farklı aşamalarda değerlendirilir. Her mahkûmiyet hapis cezası anlamına gelmez; adli para cezası veya güvenlik tedbirleri de gündeme gelebilir.
Mahkûmiyet kelimesi Arapça محكومية / mahkûmiyet biçimindeki Osmanlıca hukuk dilinden gelir. Mahkûm (محكوم), hakkında hüküm verilmiş kişi anlamındadır. Kökü حكم olup hüküm, hâkim ve mahkeme kelimeleriyle ortaktır. Modern Türk hukukunda mahkûmiyet, ceza yargılamasında suçluluğun mahkeme hükmüyle saptanması anlamında kullanılır.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
