Beraat
Beraat, ceza yargılamasında sanığın isnat edilen suçu işlediğinin hukuken sabit görülmemesi veya fiilin suç oluşturmaması nedeniyle mahkûmiyet hükmü kurulmadan aklanmasıdır.
Beraat, ceza yargılamasında sanığın isnat edilen suçu işlediğinin hukuken sabit görülmemesi veya fiilin suç oluşturmaması nedeniyle mahkûmiyet hükmü kurulmadan aklanmasıdır. Beraat kararı, ceza sorumluluğunun doğmadığını veya ispatlanamadığını gösteren nihai hükümlerden biridir.
Beraat, yalnızca sanığın fiili hiç işlemediği anlamına gelmeyebilir. Fiilin suç sayılmaması, failin suç kastının bulunmaması, hukuka uygunluk nedeni veya yeterli delil elde edilememesi gibi farklı sebepler beraat sonucuna yol açabilir.
Beraat kavramı ceza muhakemesinde kullanılır. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi, mahkûmiyetin doğurduğu ceza ve güvenlik tedbiri sonuçlarının uygulanmayacağı anlamına gelir. Ancak beraat kararının gerekçesi, tazminat, disiplin, idari işlem veya hukuk davası bakımından ayrıca önem taşıyabilir.
Beraat, kovuşturmaya yer olmadığı kararından farklıdır; beraat mahkemece yargılama sonunda verilir.
Beraat kelimesi Arapça براءة yazılışındaki “berâe” kelimesinden gelir. Arapçada uzak olma, temiz çıkma, sorumluluktan kurtulma ve ilişiği kesilme anlamlarını taşır. Osmanlı Türkçesinde برائت veya براءة biçimleriyle kullanılan kelime, suçlama veya borçtan kurtulma anlamında yerleşmiştir. Ceza hukukundaki modern anlamı, kişinin isnat edilen suçtan hukuken aklanmasıdır.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
