Hüküm Fıkrası
Hüküm fıkrası, mahkeme kararının taraflar bakımından doğrudan sonuç doğuran ve neye karar verildiğini gösteren bölümüdür.
Hüküm fıkrası, mahkeme kararının taraflar bakımından doğrudan sonuç doğuran ve neye karar verildiğini gösteren bölümüdür. Talebin kabulü, reddi, tazminat miktarı, mahkûmiyet, beraat, yargılama giderleri veya diğer sonuçlar hüküm fıkrasında açıkça yer alır.
Gerekçe kararın nedenlerini açıklar; hüküm fıkrası ise kararın sonucunu kurar. Bu nedenle icra edilebilirlik ve kesin hüküm etkisi bakımından hüküm fıkrası özel önem taşır.
Hüküm fıkrası, kararın infazı, icrası, kanun yolu denetimi ve kesinleşme şerhi bakımından temel referans noktasıdır. Hüküm fıkrasında belirsizlik, çelişki veya eksiklik bulunması uygulamada infaz sorunlarına ve bozma nedenlerine yol açabilir.
“Hüküm” Arapça حكم (ḥukm) kelimesinden gelir; yargı ve karar anlamındadır. “Fıkra” Arapça فقرة (faqra) kelimesinden Türkçeye geçmiştir; metin parçası, bölüm ve bent anlamlarını taşır. “Hüküm fıkrası” terkibi, karar metninin sonuç doğuran bölümünü ifade eder.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
