Belge
Belge, bir vakıayı, hukuki işlemi, beyanı veya hakkı ispat etmeye elverişli yazılı, elektronik ya da kayıt altına alınmış bilgi taşıyıcısıdır.
Belge, bir vakıayı, hukuki işlemi, beyanı veya hakkı ispat etmeye elverişli yazılı, elektronik ya da kayıt altına alınmış bilgi taşıyıcısıdır. Belgenin hukuk bakımından değeri, yalnızca bir bilgi içermesinden değil, o bilginin belirli bir kişi, işlem veya olayla ilişkilendirilebilir olmasından doğar.
Belge, ispat hukukunda merkezi bir araçtır. Senet, sözleşme, makbuz, fatura, tutanak, elektronik kayıt ve resmi yazı farklı belge türleri olarak karşımıza çıkabilir.
Belge kavramı medeni usul, ceza muhakemesi, idare hukuku, ticaret hukuku ve vergi hukuku gibi birçok alanda kullanılır. Belgenin resmi veya özel belge olması, imza taşıyıp taşımaması, elektronik ortamda üretilip üretilmediği ve sahtecilik iddiasına konu olup olmadığı hukuki sonucu değiştirir.
Belge, delil kavramından daha dar değildir; çoğu durumda delilin bir türüdür. Ancak her delil belge değildir; tanık beyanı, keşif veya bilirkişi raporu farklı ispat araçlarıdır.
Belge kelimesi Türkçedir. Eski Türkçedeki “belgü” biçimi işaret, alamet, belirti ve kanıt anlamlarını taşır. Bu kökten gelen “belirlemek” ve “belirti” kelimeleriyle aynı anlam ailesindedir. Osmanlıca hukuk dilinde belge karşılığı olarak Arapça سند yazılışındaki “sened” ve وثیقه yazılışındaki “vesika” kelimeleri de kullanılmıştır. Modern Türk hukuk dilinde belge, hem klasik yazılı evrakı hem de elektronik kayıtları kapsayan geniş bir terim hâline gelmiştir.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
