Mürafaa
Mürafaa, tarafların mahkeme huzurunda sözlü olarak dinlenmesi, iddia ve savunmalarını açıklaması anlamına gelen hukuk terimidir.
Mürafaa, tarafların mahkeme huzurunda sözlü olarak dinlenmesi, iddia ve savunmalarını açıklaması anlamına gelen hukuk terimidir. Güncel kullanımda özellikle duruşmalı inceleme veya sözlü yargılama anlam alanına yaklaşır. Mürafaa, dosya üzerinden yapılan incelemeden farklı olarak taraflara sözlü açıklama imkânı tanır.
Mürafaa terimi eski usul hukuku metinlerinde ve bazı kanun yolu incelemelerinde karşımıza çıkar. Tarafların sözlü açıklamada bulunması, hukuki dinlenilme hakkı ve çelişmeli yargılama ilkesi bakımından önemlidir. Her yargısal inceleme mürafaa gerektirmez; bazı başvurular dosya üzerinden karara bağlanabilir. Terimin geçtiği metinde hangi yargı kolu ve usul aşamasının kastedildiği ayrıca değerlendirilmelidir.
Mürafaa kelimesi Arapça مرافعة biçimindedir. R-f-ʿ kökü kaldırmak, yükseltmek ve bir şeyi makam önüne taşımak anlamlarını taşır. Osmanlıca hukuk dilinde mürafaa, tarafların mahkeme önünde sözlü iddia ve savunma ileri sürmesi anlamında kullanılmıştır. Modern Türkçede bu terim daha sınırlı ve klasik bir kullanıma sahiptir.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
