Duruşma
Duruşma, yargılamada mahkemenin tarafları, vekilleri, tanıkları, bilirkişileri veya diğer ilgilileri dinlediği; delillerin tartışıldığı ve usul işlemlerinin yapıldığı oturumdur.
Duruşma, yargılamada mahkemenin tarafları, vekilleri, tanıkları, bilirkişileri veya diğer ilgilileri dinlediği; delillerin tartışıldığı ve usul işlemlerinin yapıldığı oturumdur. Duruşma, yargılamanın aleniyet, sözlülük, çelişmeli yargılama ve savunma hakkı ilkeleriyle görünür hâle geldiği temel aşamalardan biridir. Her yargılama mutlaka aynı kapsamda duruşma yapılmasını gerektirmez; ancak duruşmalı görülen işlerde duruşma, kararın oluşum sürecinde merkezi rol oynar.
Duruşma ceza, hukuk, idari yargı ve icra mahkemesi uygulamalarında farklı usullere tabi olabilir. Duruşmada tarafların beyanları alınır, usuli talepler incelenir, deliller değerlendirilir ve mahkeme ara karar ya da nihai karar verebilir. Duruşmaya gelmemenin sonuçları, taraf sıfatına, yargılama türüne ve çağrının usulüne göre değişir. Duruşma tutanağı, oturumda yapılan işlemlerin resmi kaydıdır ve yargılamanın denetlenebilirliği açısından önemlidir.
Duruşma kelimesi Türkçedir. Dur- fiilinden türemiştir; durmak, belirli bir yerde veya durumda bulunmak anlamına gelir. -uş eki karşılıklı veya birlikte gerçekleşen eylem anlamı katabilir; -ma eki ise fiilden isim yapar. Hukuk dilinde duruşma, tarafların ve mahkemenin yargılama için belirli bir oturumda bir araya gelmesini ifade eden teknik terim hâline gelmiştir. Osmanlıca metinlerde benzer bağlamlarda muhakeme (محاكمة) ve celse (جلسة) kelimeleri de kullanılmıştır.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
