Kötüniyet
Kötüniyet, kişinin bir hakkı kullanırken veya hukuki işlem yaparken dürüstlük kuralına aykırı biçimde hareket etmesi, gerçeği bilmesine rağmen bilmez gibi davranması ya da karşı tarafın zararına sonuç doğuracak…
Kötüniyet, kişinin bir hakkı kullanırken veya hukuki işlem yaparken dürüstlük kuralına aykırı biçimde hareket etmesi, gerçeği bilmesine rağmen bilmez gibi davranması ya da karşı tarafın zararına sonuç doğuracak şekilde davranışta bulunmasıdır. Kötüniyet, yalnız ahlaki bir kusur değil, hukuk düzeninin belirli sonuçlar bağladığı teknik bir değerlendirme ölçütüdür.
Kötüniyet özellikle medeni hukuk, borçlar hukuku, eşya hukuku, ticaret hukuku ve usul hukukunda önem taşır. Bir hakkın kazanılması, korunması, zamanaşımı, iyiniyet iddiası, tapu siciline güven, haksız rekabet ve dava davranışları bakımından kötüniyetin varlığı sonuca etkili olabilir. Kötüniyet iddiası somut vakıalarla desteklenmelidir; salt karşı tarafın hatalı veya menfaate aykırı davranması kötüniyetin varlığı için her zaman yeterli değildir.
Kötüniyet birleşik bir Türkçe hukuk terimidir. Kötü kelimesi olumsuz, hukuka veya ahlaka aykırı davranışı; niyet kelimesi ise Arapça نية biçiminden gelen amaç, kast ve iç yöneliş anlamını taşır. Osmanlıca hukuk ve ahlak dilinde suiniyet / sû-i niyet (سوء نيت) ifadesi kullanılmıştır. Sû (سوء) kötülük, bozukluk; niyet (نية) ise amaç ve irade anlamındadır. Modern Türk hukuk dilinde kötüniyet, iyiniyetin karşıtı olarak teknikleşmiştir.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
