Eşya Hukuku
Eşya hukuku, kişilerin taşınır ve taşınmaz mallar üzerindeki ayni haklarını, bu hakların kurulmasını, devrini, korunmasını ve sona ermesini düzenleyen medeni hukuk dalıdır.
Eşya hukuku, kişilerin taşınır ve taşınmaz mallar üzerindeki ayni haklarını, bu hakların kurulmasını, devrini, korunmasını ve sona ermesini düzenleyen medeni hukuk dalıdır. Mülkiyet, sınırlı ayni haklar, zilyetlik, tapu sicili ve rehin gibi kurumlar eşya hukukunun temel konularıdır. Bu alanın ayırt edici yönü, hakların çoğu zaman herkese karşı ileri sürülebilen mutlak nitelikte olmasıdır.
Eşya hukuku taşınmaz devri, tapu iptali ve tescil, elatmanın önlenmesi, zilyetliğin korunması, ipotek, intifa, irtifak ve rehin uyuşmazlıklarında doğrudan uygulanır. Borçlar hukukundaki nispi alacak haklarından farklı olarak ayni haklar, belirli bir kişiyle sınırlı olmayan geniş koruma sağlar. Bu nedenle eşya hukukunda aleniyet, belirlilik, sınırlı sayı ve güven ilkeleri özel önem taşır.
Eşya kelimesi Arapça أشياء şeklinde yazılır ve شيء / şey kelimesinin çoğuludur; “şeyler, nesneler, varlıklar” anlamına gelir. Hukuk kelimesi Arapça حقوق şeklindeki ḥuqūq kelimesinden gelir; حق / hak kökünün çoğuludur ve “haklar” anlamını taşır. Eşya hukuku terimi, kelime yapısı itibarıyla “şeyler veya mallar üzerindeki hakları düzenleyen hukuk alanı” anlamına gelir. Osmanlıca metinlerde eşya (اشياء), ayn (عين), mal (مال) ve mülkiyet (ملكيت) kavramları bu alanın dilini oluşturmuştur.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
