Ankahukuk Sözlük
Hukuk terimleri, İngilizce hukuk kavramları ve Roma hukuku başlıkları için kısa tanım, kullanım, köken ve katkı notlarını tek yerde toplayan açık sözlük portalı.
Adli kontrol, ceza muhakemesinde şüpheli veya sanığın tutuklanması yerine başvurulan, kişi özgürlüğünü daha sınırlı biçimde etkileyen koruma tedbiridir.
Adli Kontrol Tedbiri, tutuklama yerine veya tutuklama ihtiyacını azaltmak için uygulanan, kişinin bazı yükümlülüklere tabi tutulduğu koruma tedbiridir.
Adlî müzaheret, ekonomik durumu yargılama giderlerini karşılamaya elverişli olmayan kişilere dava ve takip sürecinde sağlanan hukuki yardım anlamına gelen eski hukuk terimidir.
Adli para cezası, ceza mahkemesince hükmedilen ve kişinin belirli bir miktar parayı devlet hazinesine ödemesini gerektiren ceza türüdür.
Adli sicil, kişiler hakkında kesinleşmiş ceza mahkûmiyetleri ve kanunda öngörülen bazı ceza hukuku sonuçlarının kaydedildiği resmî kayıt sistemidir.
Adli tatil, kanunda belirtilen yargı mercilerinin her yıl belirli bir dönemde olağan çalışma düzenine ara verdiği; buna karşılık ivedi işlerin, tutuklu dosyaların, geçici hukuki koruma taleplerinin ve kanunda…
Af, ceza hukukunda işlenmiş bir suçun veya verilmiş cezanın devlet tarafından tamamen ya da kısmen hukuki sonuçlarından arındırılmasını ifade eden kurumdur.
Ahar, başka, diğer, gayrı veya üçüncü kişi anlamına gelen eski hukuk terimidir.
Ahde vefa, verilen söze, yapılan anlaşmaya ve kurulan sözleşmeye bağlı kalma ilkesidir.
Ahit, söz verme, yükümlülük altına girme, antlaşma veya bağlayıcı söz anlamına gelen eski hukuk ve dil terimidir.
Ahkâm, hüküm kelimesinin çoğulu olup hukuk dilinde hükümler, kurallar ve bağlayıcı normlar anlamına gelir.
Ahkâm-ı mahsusa, belirli bir konuya, kişiye, ilişkiye veya hukuki alana özgülenmiş özel hükümler anlamına gelen eski hukuk terimidir.
Ahkâm-ı müteferria, ayrıntıya ilişkin, dağınık veya çeşitli konulara yayılmış hükümler anlamına gelen eski hukuk terimidir.
Ahkâm-ı mütehalife, birbirine aykırı, çatışan veya farklı yönde sonuç doğuran hükümler anlamına gelen eski hukuk terimidir.
Aile hukuku, bireylerin “aile” olgusuna dâhil oldukları statü ve ilişkileri düzenleyen; bu ilişkilerin kurulması, devamı, korunması ve sona ermesi aşamalarında ortaya çıkan hak, yetki ve yükümlülükleri belirleyen medeni…
Aile konutu, eşlerin ve varsa çocukların ortak yaşam merkezi olarak kullandıkları, aile hayatının fiilen sürdüğü konuttur.
Aile Konutu Şerhi, eşlerin birlikte yaşam merkezi olan konut üzerinde diğer eşin rızası olmadan tasarruf yapılmasını sınırlayan tapu sicili kaydıdır.
Aile şirketi, kanunda ayrı bir şirket türü olarak düzenlenmemiş olmakla birlikte; şirketin sermaye/payı (mülkiyeti) ve/veya yönetim ve karar mekanizmaları üzerinde aynı aileye mensup kişilerce belirleyici etkide bulunulan, şirketin…