Anayasa Mahkemesi
Anayasa Mahkemesi, anayasal yargı yetkisini kullanan ve hukuk düzenindeki normların anayasa ile uyumunu denetleyen yüksek yargı organıdır.
Anayasa Mahkemesi, anayasal yargı yetkisini kullanan ve hukuk düzenindeki normların anayasa ile uyumunu denetleyen yüksek yargı organıdır. Temel işlevi, yasama ve kamu gücü işlemlerinin anayasal sınırlar içinde kalmasını güvence altına almaktır.
Anayasa Mahkemesi, yalnız norm denetimi yapan bir mahkeme olarak değil, bireysel başvuru ve siyasal-hukuki bazı görevler bakımından da anayasal düzenin korunmasında rol oynar.
Anayasa Mahkemesi kavramı norm denetimi, bireysel başvuru, temel hakların korunması, siyasi parti davaları ve anayasal düzenin yargısal güvencesi bakımından kullanılır. Mahkemenin kararları yalnız taraflar açısından değil, hukuk düzeninin bütünü bakımından sonuç doğurabilir. Bu nedenle Anayasa Mahkemesi, kanunların hiyerarşik olarak anayasanın altında bulunduğu hukuk sistemlerinde denge ve denetim mekanizmasının temel kurumlarından biridir.
Anayasa Mahkemesi tamlaması Türkçe anayasa kelimesi ile Arapça kökenli mahkeme kelimesinden oluşur. Mahkeme, Arapça محكمة biçiminden gelir; kökü حكم / hükm olup “hükmetmek, karar vermek, yargılamak” anlamlarını taşır. Osmanlıca hukuk dilinde mahkeme / محکمه yargı yeri anlamında kullanılmıştır. Anayasa Mahkemesi ifadesi, anayasal norm ve hak uyuşmazlıkları üzerinde hüküm veren özel yargı merciini gösterir.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
